wszystko gdzieś indziej.

http://leutopiste.blogspot.com/

I

 Dziwne jest to, że o wiele łatwiej nie żyć w obecnym świecie. Nie chodzi o zakończenie życia, a o wyobrażenie, że nie jest się tu i teraz. Nie wiem czy jestem w stanie przeżyć chociażby jeden dzień nie wyobrażając sobie czegoś lepszego. To Równoległa rzeczywistość, która istnieje tylko dla mnie jest czymś bez czego nie potrafiłabym funkcjonować. Jak bardzo rzeczywistość jest rozczarowująca jeśli (jak mniemam) większość społeczeństwa zachowuje się w ten sam sposób.

Czy ktoś zauważa, że ludzie praktycznie ze sobą nie rozmawiają? Nie interesują mnie internetowe rozmowy, bo nie klasyfikuje ich w ten sposób. Ludzie nie mają o czym ze sobą rozmawiać. Znamy coraz mniej słów. Widzimy wszystko w obrazach. Praktycznie się nie dotykamy. Jesteśmy powierzchowni, boimy się, lecz udajemy że jest inaczej. Nie wiemy co o tym myśleć, ale jednocześnie myślimy o tym cały czas. Tęsknimy, ale nawet nie wiemy za czym.

Nic z tego nie rozumiem.